بررسی تخصصی آثار مهم موسیقی کلاسیک
یوهان سباستین باخ - پاسیون متی - BWV 244
پاسیون اوراتوریوی لوتری، نوعی درام مذهبی که در آلمان محبوبیت داشت، در قرن هفدهم به صورت مخلوطی از کرال های لوتری، آریاهای ترجیع بند و کرها بود. در قرن هجدهم، آهنگ سازان (از جمله باخ) رسیتاتیف و آریای اپرایی را نیز به آن افزودند. باخ کلا سه پاسیون نوشت: متی، یوحنا و مرقس که این آخری عمدتا از بین رفته است. اما دو تای اول همچنان محبوب اند و زیاد اجرا می شوند (بخصوص در ایام عید پاک).
پاسیون متی برای کر دوبل، ارکستر دوبل، دو ارگ و سولیست ها، اثر عظیمی است که اولین بار در جمعه مقدس سال 1727 اجرا شد. متن آن از انجیل متی، باب های 26 و 27، گرفته شده است و متن های رسیتاتیف و آریا از شاعری محلی به نام کریستیان فردریش هنریتسی است. باخ هیچ گاه اپرا ننوشت، اما پاسیون ها همان حال و هوای تئاتری را دارند.(160 دقیقه، 68 قسمت)
بخش اول:( 68 دقیقه ) اثر با پیش درآمدی شروع می شود که در آن کر بر رویدادهای آینده مویه می کند. خود روایت در بیت عنیا آغاز می شود. بعد از هر قسمت از روایت، تفسیری به فرم رسیتاتیف و آریا با کرال گنجانده شده است.
بخش دوم:( 92 دقیقه ) بعد از پیش درآمد دیگری که مویه و زاری بر دستگیری عیسی (ع) است، بخش دوم با استنطاق در برابر قیافا، انکار پطرس، و حکم کردن پیلاطس آغاز می شود. در نهایت کر پایانی آکنده از مویه و زاری است.