بررسی تخصصی آثار مهم موسیقی کلاسیک
مندلسون - ویولن کنسرتو، اپوس 64
این کنسرتوی محبوب و معروف، در می مینور، آخرین اثر ارکستری مندلسون و آخرین کنسرتو از سه ویولن کنسرتوی او بود. این اثر از بسیاری جهات نوآورانه بود، و هر سه موومان بدون وقفه اجرا می شوند.
موومان اول: ( آلگرو مولتو آپاسیوناتو، 12:31 دقیقه ) مندلسون برخلاف روال مرسوم به ویولن اجازه می دهد که قبل از ارکستر، تم به یاد ماندنی آغازین را بنوازد. این ابتکار بر بسیاری از آهنگ سازان بعدی نیز تاثیر گذاشت. او کادانس را هم از آخر موومان جلوتر آورد، چون می خواست قبل از ورود بی وقفه موومان دوم که با باسون همراهی می شد حالت تنش را کاهش بدهد.
موومان دوم: ( آندانته، 9:16 دقیقه ) این موومان آهسته یک آواز بی کلام ساده با قسمت میانی هیجان زده تر است، و به سولیست امکان می دهد که لحن و حالت و تخیل موسیقایی را ابراز کند.
موومان سوم: ( آلگرون تروپو، 5:36 دقیقه ) این موومان با سرو صدا شروع می شود و در آن همه انتظارات مندلسونی ما از یک فانتزی ظریف برآورده می شود، آن هم با چیره دستی کامل آهنگ ساز.