نیکولو پاگانینی
تسلط کامل نیکولو پاگانینی بر ویولن، جذابیت فوق العاده و رمز و رازداری که بر شخصیتش سایه انداخته بود، همگی نشانه نبوغ رمانتیک بود. بیشتر آثار پر صناعت و خلاقانه اش، از جمله تعداد زیادی از آثار مجلسی اش، امروزه زیاد اجرا نمی شود. با این حال، او بر نسلی از آهنگ سازان تاثیر گذاشت - از جمله لیست، شوپن و شومان - و سبب شد آن ها از فوت و فن های نوازندگی به عنوان عنصر بیان در موسیقی شان استفاده کنند.
استعداد پاگانینی را پدرش تشخیص داد. او را به تمرین های سختگیرانه وا می داشت و حتی از آب و غذا هم محرومش می کرد. به این ترتیب، پاگانینی کاملا بر ویولن مسلط شد، اما دوره ای طولانی به عنوان موسیقی دان دربار کار کرد و خیلی دیر یعنی در سال 1809 سفرهایش را شروع کرد. بعد از آغازی موفقیت آمیز در میلان، باز هم به اجراهای پراکنده و گه گاهی در ایتالیا قناعت کرد، و فقط در 46 سالگی بود که فعالیت بین المللی را آغاز کرد، و از آن پس شنوندگان را مسحور کرد و به ثروت و شهرت رسید. موسیقی خیره کننده اش نمایشی بود از زبردستی های بی نظیر.
برخی از آثار مشهور نیکولو پاگانینی : ویولن کنسرتو شماره 1 --- شش سونات برای ویولن و گیتار، اپوس 3 --- 24 کاپریس --- ساحره ها