ادوارد ویلیام الگار
به نظر خیلی ها، نام ادوارد ویلیام الگار با خوش بینی امپراطوری مابانه اواخر دوره ویکتوریا و عصر ادوارد گره خورده است. اما آثار او، مانند شخصیتش، بغرنج تر از آن است که از ظواهر بر می آید. در موسیقی اش نه فقط لحن مطمئن آثار عظیم بلکه هیجان های درونی و عواطف یک موسیقی دان بسیار حساس را باز می شناسیم. الگار نسخه های خطی موسیقی را از مغازه پدرش بر می داشت و به آغوش طبیعت می رفت و آنها را مطالعه می کرد، و همین نقش مهمی در پیوند موسیقی اش با طبیعت داشت
ادوارد الگار که موسیقی دان خودآموخته ای بود عناصر سبکی منابع مختلف را در کار خود ممزوج می کرد. نوعی کروماتیسم فراگیر در موسیقی ادوارد الگار هست که رنگ و طعم غیر منتظره اما بدیعی به کارش می بخشد. این زبان سیال موسیقی به ادوارد الگار امکان می داد که مثلا در رویای گرونتیوس به راحتی از توصیف بهشت به دوزخ و برعکس روی بیاورد، اما همین ویژگی یکی از بزرگ ترین موانع برای موسیقی دانانی بود که می خواستند اولین بار آثارش را اجرا کنند. ادوارد الگار استاد زبردست ارکستراسیون نیز بود و این مهارت ها را در دوره جوانی کسب کرده بود که موسیقی دان سیار بود.
برخی از آثار مهم ادوارد ویلیام الگار : رویای گرونتیوس-- معما -- ویولنسل کنسرتو --اوورتور فرواسار-- مارش با شکوه -- اپوس 61