یوهان سباستین باخ
شاهکارهای یوهان سباستین باخ نشانگر اوج موسیقی باروک هستند. باخ در هیجده سالگی ارگ نواز شهر آنشتات شد و در سال 1708 به عنوان ارگ نواز دربار وایمار منصبی مهم یافت. پر در آمد ترین و آبرومندترین منصب باخ، سرپرستی موسیقی دربار شاهزاده کوتن بود. در سالهای دهه 1750 بینایی باخ رو به کاهش نهاد، ولی او به آفرینش موسیقی، رهبری ارکستر و تدریس ادامه داد.موسیقی باخ تا سالها پس از مرگش کم و بیش متروک ماند و انتشار نیافت. در 1829 فلیکس مندلسون، پاسیون سن ناتیو او را رهبری کرد و از آن پس موسیقی باخ خوراک روزانه اندیشه و احساس هر موسیقی دان جدی بوده است
باخ در مجموع آدمی اهل عمل بود، و بسیاری از آثارش را به اقتضای زندگی و زمانه اش می ساخت. سبک آهنگ سازی باخ نشانه درک عمیق او از پیشروی هارمونیک و ظرایف کنترپوان باروک است و در زمان حیاتش به بزرگ ترین متخصص کنترپوان شهرت یافته بود. مطالعات اولیه اش درباره ارگ و آهنگ سازی به او درک کاملی از فوگ و سبک فشرده و فکورانه شمال آلمان داده بود. علاقه اش به کنسرتوی ایتالیایی و اوورتور و سوئیت های رقص فرانسوی بعدا شکل گرفت و همه این ها به سبکی منسجم بدل شد. بعد از مرگ باخ موسیقی اش مترادف شد با سبک قدیم. با این حال طرفدارانی داشت بخصوص بارون گوتفرید فون اشویتن که کنسرت هایی از موسیقی باخ در وین برگزار می کرد.
باخ در ده سالگی یتیم شد و نزد برادرش، یوهان کریستوف، زندگی کرد که نواختن ارگ را به او آموخت. باخ بعد از تحصیلات مختصری در لونبورگ ارگ نواز کلیسای بونیفاکیوس در آرنشتات شد اما با یکی از شاگردان تا آستانه دوئل پیش رفت. باخ در سال 1707 به مولهاوزن رفت. با ماریا که قوم و خویشش بود ازدواج کرد و سپس به دربار دوک وایمار رفت. در سال 1717 از وایمار رفت و کاپلمایستر دربار کوتن شد. در سال 1720 همسرش را از دست داد و یک سال بعد با آنا ویلکه خواننده ازدواج کرد. در سال 1723 مدیرآواز توماسشوله در لایپزیک شد و در سال 1729 به مدیریت کالج موسیقی دانشگاه رسید. وی همچنان به کار ادامه داد تا بالاخره ضعف بینایی مانع کارش شد. بعد از دو عمل جراحی بی نتیجه اوضاع جسمی اش بدتر شد و سه ماه بعد در سال 1750 از دنیا رفت.
برخی از آثار مهم یوهان سباستین باخ کلاویه خوش آهنگ --- پاسیون متی --- پیشکش موسیقیایی 1079 --- واریاسیون های گولدبرگ