Classical Music
  ۰۵:۰۵:۳۰ - ۱۳۹۶/۰۹/۰۲



ژوزف موریس راول

ژوزف موریس راول با ادامه دادن راه دبوسی نوعی سبک فرانسوی را تثبیت کرد که از محافظه کاری رمانتیک می گسست. کار راول آمیزه ای از پیراستگی و غرابت بود و صناعت در آثارش خودنمایی می کرد. استراوینسکی او را کامل ترین ساعت سازان سوئیس خواند. به همین علت کیفیت تاثیر گذار ملودی هایش گاهی تحت الشعاع این ویژگی او قرار می گرفت و لایه های متلاطم موسیقی اش کمتر به چشم می آمد. سبک راول بسیار نمایان است. جست و جویش برای رسیدن به کمال بسیار شخصی بود و الگوی دیگران نمی شد و دنباله روهای خاصی نداشت، اما با توانایی اش در سازگاری با موسیقی قرن بیستم، هم زمان با توجهش به تونالیته و باز آفرینی فرم های گذشته، منادی نئو کلاسیسیسم بود.

راول ابتدا با سد واپس گرایان مواجه شد، اما چیزی نگذشت که بعد از دبوسی او را مهم ترین آهنگ ساز فرانسوی اوایل قرن بیستم به شمار آوردند. دلبستگی اش به کلاسیسم، با ذوق و سلیقه ای التقاتی در آمیخته بود. در عین حفظ یکپارچگی سبک، از چشمه های متعددی تغذیه می کرد و با جسارت تمام ( و اغلب هم با قریحه سرشار) مرزهای میان موسیقی جدی و سبک را پشت سر می گذاشت. در بسیاری از آثارش، کمال فنی با تخیل غنی کنتراست پیدا می کند. منزه طلب بود و کمتر از حد انتظار اثر خلق کرد، اما هر اثری که ساخت با کیفیت بود.

برخی از آثار مهم ژوزف موریس راول : مزار کوپرن --- لا والس --- بولرو --- دافنیس و کلوئه



Joseph Maurice Ravel

Joseph Maurice Ravel