Classical Music
  ۰۵:۱۰:۲۳ - ۱۳۹۶/۰۹/۰۲



آنتونین دورژاک

در میان ملی گرایان قرن نوزدهم، آنتونین دورژاک شاید موفق ترین آهنگ ساز در جذب عناصر موسیقی فولکلوریک و تبدیل آنها به فرم های بغرنج کلاسیک بود. دورژاک که قهرمان موسیقی اسلاو به شمار می آمد، سالهایی را نیز در آمریکا سپری کرد و ایده هایش درباره موسیقی ملی تاثیر عمیقی بر آهنگ سازان آمریکا گذاشت. برامس از آثاری که دورژاک ساخته بود خوشش آمد و او را به ناشر خود معرفی کرد. به سبب این حمایت، ظرف ده سال بعدی نام و آوازه دورژاک در سراسر اروپا پیچید. وی استعداد زیادی برای گنجاندن موسیقی فولکلوریک بوهمیا در قالب کلاسیک داشت. با معیارهای آن زمان، او از لحاظ هارمونی یا فرم پیشرو نبود، اما ملودی های غنایی او بسیار ممتازند.

خیلی ها دورژاک را با برامس مقایسه می کنند. شاید به علت اینکه با هم دوست بودند و از موسیقی یکدیگر خوش شان می آمد. دورژاک بعضی از بزرگ ترین آثارش را به فرم های کلاسیک ساخت سمفونی، پیانو تریو و کوارتت زهی که برامس در آن ها استاد بود. هر دو به فولکلور علاقه داشتند، اما برامس نه به موسیقی زادگاه خود بلکه به موسیقی کولی های مجار علاقه داشت که در کودکی شنیده بود. منش موسیقی دورژاک تا حدودی با برامس فرق داشت. دورژاک هیچ گاه این بار را بر دوش خود نمی دید که در سایه بتهوون اثر خلق کند. با این حال، بعضی از سمفونی های دورژاک، بخصوص سمفونی شماره 7 او، از بهترین ها هستند. دورژاک که اساسا روستایی آرام و عمیقا مذهبی بود، در روستاهای زادگاهش، بوهمیا، بیشتر از هر جای دیگر احساس خوشبختی می کرد.

برخی از آثار مهم آنتونین دورژاک : سنفونی شماره 7 --- رقص های اسلاو --- استابات ماتر --- سنفونی شماره 9 --- ویولنسل کنسرتو



Antonin Dvorak

Antonin Dvorak